Met een gevoel van teleurstelling vernam ik het bericht dat de katholieke kerk en de homobeweging tot een vergelijk zijn gekomen betreffende de homo-hostie-affaire. Hoe pijnlijk werd het discriminatoire karakter van de riten van de kerk blootgelegd en hoe even pijnlijk is het dat de kerk er toch weer mee wegkomt. Religies hebben hun zwarte kanten, ik zei het al eerder, we hebben er weer een van gezien.

Ik was nog meer geschokt door de woorden van bisschop Hurkmans van Den Bosch in het RKK tv-programma ‘Kruispunt’ op zondagavond 28 februari j.l. De interviewer, Wilfred Kemp, maakte melding van de woorden van de apostel Paulus in diens brief aan de Romeinen (1 vers 27) in de nieuwe Bijbelvertaling: “Mannen hebben de natuurlijke omgang met vrouwen losgelaten en zijn in hartstocht voor elkaar ontbrand. Mannen plegen ontucht met mannen; zo worden ze ervoor gestraft dat ze van God zijn afgedwaald.” Dat is toch iets heel anders dan twee mannen of vrouwen die langdurig in liefde voor elkaar samen een leven opbouwen, zo was de vraag. En ikzelf zou er in de beste protestantse traditie aan toe willen voegen dat “waar liefde woont, de Heer Zijn zegen gebiedt”.

De bisschop schudde minzaam het hoofd. Nee, zo repliceerde hij, homoseksualiteit toen en homoseksualiteit nu is nog precies zoals Paulus het beschrijft. Volgende vraag graag. Toen hij dit antwoord gaf, schoot me die andere katholieke traditie in het hoofd. Jonge jongens en jongelingen zijn al sinds eeuwen her misbruikt door paters, fraters en priesters in de doodse stilte van kloosters, kostscholen en internaten. De dragers van de pijen van Christus tastten de jongetjes in de broek, lieten hen zich naakt uitkleden, randden ze aan en verkrachtten ze. Wie de onthutsende verhalen deze week in de media leest, dinsdag 2 maart in de Volkskrant, en vandaag, 4 maart, in Trouw, beseft dat de bisschop maar wat gelijk heeft: Mannen die de natuurlijke omgang met vrouwen hebben losgelaten en in hartstocht voor elkaar (want waarom zouden de gewijde dienaars van de kerk het niet met elkaar doen?) zijn ontbrand en wel zo erg dat ze zich ook vergrepen aan de jonge smakelijke, malse en makkelijk grijpbare mannelijke kudde die aan hun zorg was en is toevertrouwd.

De homobeweging is de kerk ver vooruit met de openstelling van het huwelijk voor gelijkslachtigen en de vele gewone, lieve, onschuldige homostellen die het land rijk is en die in hun seksuele gedrag niet verschillen van de hetero’s.

De bisschop en de katholieke kerk zijn de woorden van Paulus trouw gebleven en houden een systeem in stand dat de hartstocht telkens weer doet ontbranden. Met alle gevolgen van dien.

De kerk heeft inmiddels miljarden dollars en euro‘s genoegdoening betaald aan seksslachtoffers in Ierland en de Verenigde Staten maar het woord van de Paus is onfeilbaar en zijn dienaars gaan in alle stilte door met het zoeken van uitwegen voor hun seksuele frustraties. Weerzinwekkend. Jezus zou zulk gedrag het gedrag van huichelaars noemen. Matteüs 7, vers 5: “Huichelaar, doe eerst de balk uit uw oog weg, dan zult gij scherp kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen.”

Jan Jaap de Ruiter is arabist aan de Universiteit van Tilburg. Voor meer informatie: www.janjaapderuiter.eu.